Douglas Preston

Douglas Preston (Cambridge, Massachusetts, 20 mei 1956) is een Amerikaans journalist en auteur van thrillers en non-fictie over wetenschap en ontdekkingsreizen. Hij groeide op in Wellesley, Massachusetts, studeerde aan de Cambridge School of Weston en vervolgens aan Pomona College in Claremont, Californië. In 1986 verhuisde hij naar New Mexico, waar hij fulltime ging schrijven. Naast zijn boeken publiceert hij af en toe in The New Yorker, Smithsonian en andere tijdschriften.

Zijn schrijverschap begon in New York, waar hij van 1978 tot 1985 voor het American Museum of Natural History werkte als schrijver, redacteur en manager publicaties. Hij was managing editor van het tijdschrift Curator en columnist voor Natural History magazine. In 1985 verscheen zijn eerste boek, Dinosaurs In The Attic, een geschiedenis van het museum en de expedities uit zijn vroege jaren. De redacteur bij St. Martin's Press die dat boek begeleidde was Lincoln Child — de latere schrijfpartner met wie Preston het grootste deel van zijn oeuvre zou maken. In 1989 en 1990 doceerde hij non-fictie schrijven aan Princeton University.

De doorbraak kwam in 1995 met Relic (Nederlandse titel: De vloek van het oerwoud), een thriller gesitueerd in het natuurhistorisch museum dat Preston zo goed kende. Paramount Pictures verfilmde het boek in 1997 met Penelope Ann Miller, Tom Sizemore en Linda Hunt in de hoofdrollen. Belangrijker nog: Relic introduceerde FBI-agent Pendergast, een excentrieke zuiderling met ongewone methoden die uitgroeide tot het hart van een reeks van inmiddels meer dan twintig delen. De Pendergast-boeken combineren klassieke speurdersthriller met horror- en techno-elementen, en kennen interne mini-cycli zoals de Diogenes-trilogie (Hellevuur, Dans des doods, Dodenboek) en de Helen-trilogie (Koortsdroom, Weerwraak, Twee graven).

Naast Pendergast schreven Preston en Child nog twee doorlopende reeksen. De Gideon Crew-reeks volgt vanaf Gideons wraak (2011) een hoofdpersoon met een beperkte levensverwachting die van opdracht naar opdracht wordt gestuurd; de reeks telt vijf delen, eindigend met De Egyptische sleutel (2018). De Nora Kelly-reeks, met een archeologe die eerder al in Pendergast-boeken voorkwam, begon in 2020 met Oude botten en loopt via Schorpioenenstaart, Het Duivelsplateau en Berg des doods door. Daarnaast staan losse titels als Virus (Mount Dragon), Dodelijk tij (Riptide), De verloren stad (Thunderhead) en IJsgrens (The Ice Limit) op naam van het duo. In het Nederlands worden de boeken sinds het begin uitgegeven door Luitingh-Sijthoff.

Preston schreef ook zes soloromans en een reeks non-fictieboeken over wetenschap en expedities. Jennie (1995) werd door Disney verfilmd als The Jennie Project. In De codex (2005), Dinosaurus canyon (2006), Goddeloos (2008) en Krater (2010) werkt hij solistisch verder in het thrillerregister. Het non-fictieboek De verdwenen stad (The Lost City of the Monkey God, 2017) doet verslag van een expeditie naar een onontdekte stad in de Mosquitia-bergen in Honduras, waarbij Preston en andere expeditieleden besmet raakten met de tropische ziekte cutane leishmaniasis en behandeld werden door de National Institutes of Health. Met de Italiaanse journalist Mario Spezi schreef hij Het monster van Florence (2008), een reconstructie van een beruchte Italiaanse moordzaak.

De biografische rode draad in Prestons werk is onmiskenbaar het veldwerk zelf. Hij reed te paard de duizend mijl lange route na van Francisco Vásquez de Coronado's zoektocht naar de Zeven Steden van Goud, een reis die resulteerde in Cities of Gold. Hij werd ingehuldigd in de Long Riders' Guild voor meerdere lange paardentochten langs historische routes. Hij trok met een kleine troep soldaten diep Khmer Rouge-gebied in Cambodja in om als eerste westerling een verloren Angkor-tempel te bereiken, en was de eerste persoon in 3.000 jaar die een Egyptische grafkamer in graf KV5 in het Dal der Koningen betrad. Dat onderzoekersinstinct — eerst zelf gaan kijken, dan schrijven — kleurt zowel zijn non-fictie als de settings van zijn thrillers.

Het oeuvre is onverminderd productief. Na Dichtregels voor de doden (2019), Gevaarlijke stroming (2020) en Bloedeloos (2021) verschenen Het kabinet van dr. Leng (2023) en De Wraakengel (2024) in de Pendergast-reeks; voor 2026 staat het deel Pendergast aangekondigd. In 2024 droeg Preston bij aan Veertien dagen: Een gezamenlijke roman, een collectief schrijfproject uitgegeven door Singel Uitgeverijen. Recente Nederlandse edities van Luitingh-Sijthoff zijn Uitgestorven (2025) en Paradox (2026). Preston is actief in de International Thriller Writers.

Wie wil beginnen heeft meerdere ingangen. Voor lezers die het duo Preston & Child willen leren kennen zoals de meeste fans dat deden, is De vloek van het oerwoud (Relic, 1995) de logische start: hier wordt Pendergast geïntroduceerd en de museumsetting toont meteen wat Prestons achtergrond aan het American Museum of Natural History aan het werk toevoegt. Wie liever met een afgeronde kleinere boog begint, kan de Diogenes-trilogie proberen (Hellevuur, Dans des doods, Dodenboek) — drie boeken die als geheel te lezen zijn zonder de volledige reeks door te werken. En voor lezers die vooral geïnteresseerd zijn in Prestons non-fictie en expeditiewerk is De verdwenen stad (The Lost City of the Monkey God, 2017) het beste startpunt: het laat zien hoe het veldwerk eruitziet dat zijn fictie voedt.