Jeroen Windmeijer

Jeroen Frederik Antonius Maria Windmeijer (Delft, 19 april 1969) is een Nederlandse thrillerauteur die het religieus-historische complotgenre naar de Lage Landen heeft gebracht. Hij groeide op in Pijnacker, doorliep het gymnasium aan het Sint Stanislascollege in Delft en begon zijn academische loopbaan met wijsbegeerte aan de Universiteit van Amsterdam. Daarna stapte hij over naar Culturele Antropologie en Sociologie der Niet-Westerse Samenlevingen in Leiden, de stad die later het decor zou worden van zijn bekendste boeken. Zijn tijdelijke betrokkenheid bij een charismatisch-christelijke kerk in Leiden tijdens zijn studie legde, zo stelt zijn Wikipedia-pagina, de basis voor een blijvende fascinatie met het vroege christendom — een thema dat door zijn hele oeuvre heen zou terugkeren.

Voordat hij schrijver werd, bouwde Windmeijer een leven op dat opvallend goed aansluit bij de werelden waarover hij nu schrijft. Hij woonde zes maanden in een dorp van Aymara-indianen aan het Titicacameer voor zijn afstudeeronderzoek en bracht veertien maanden door in Otavalo, in het noorden van Ecuador, voor zijn promotieonderzoek. In 2001 promoveerde hij aan de Universiteit Leiden en het Amsterdamse CEDLA; zijn proefschrift De vallei van de rijzende zon verscheen in 2004 in gepopulariseerde vorm als Poncho's, panfluiten en paardenstaarten. Daarnaast werkte hij als reisleider voor Djoser in landen als Egypte, Mexico, Guatemala, Belize en Venezuela, en gaf hij jarenlang les — eerst Nederlands als Tweede Taal, later godsdienst en maatschappijleer op het Bonaventuracollege en bijna een decennium aan het Visser 't Hooft Lyceum in Leiden.

Zijn schrijverschap begon relatief laat. In juni 2015 debuteerde Windmeijer bij de Leidse uitgeverij Primavera Pers met Het Petrusmysterie, een thriller rond archeoloog Peter de Haan, verbonden aan de Universiteit Leiden. Het boek bleek het eerste deel van wat de Leidse trilogie zou worden, aangevuld met Het Pauluslabyrint (2017) en Het Pilgrim Fathers Complot (2018). Rond De Haan en de Leidse academische wereld bouwde hij een vertelformule op waarin een persoonlijk geraakte hoofdpersoon in een zaak terechtkomt die blijkt te wortelen in eeuwenoude, meestal religieuze geheimen — een opzet die zijn Wikipedia-pagina expliciet vergelijkt met het werk van Dan Brown.

Die formule werkt met twee tegengestelde krachten: een eigentijdse misdaad die het persoonlijk leven van de hoofdpersoon openrijt, en een historische reconstructie die ver teruggaat in de geschiedenis van het christendom, de oudheid of de Nederlandse Gouden Eeuw. In zijn boeken wordt veel inhoudelijke achtergrondinformatie met de lezer gedeeld; de nawoorden maken expliciet dat zijn samenwerkingen met cultuurhistoricus Jacob Slavenburg en striptekenaar Tjarko Evenboer bedoeld zijn om die inhoudelijke expertise te versterken. De Nederlandse setting is daarbij geen decor maar motor: Leiden, Delft en Zeeland dragen de plot. Terugkerende thema's zijn vroeg christendom, verborgen religieuze tradities, de rol van vrouwen in de kerkgeschiedenis en Nederlandse cultuurhistorische iconen.

In tien jaar tijd voltooide Windmeijer meerdere meerdelige reeksen. Na de Leidse trilogie volgde de Latijns-Amerika-cyclus, waarin hij zijn antropologische veldwerk in Ecuador en Bolivia inzet: een prequel De offers (2019), gevolgd door De offers (2019), De Genesissleutel (2020) en De stenen goden (2022), die samen een geheim ontvouwen dat loopt van Middelburg tot Paaseiland. Samen met Jacob Slavenburg schreef hij de Sterke vrouwen-trilogie — Het Isisgeheim (2020), Het Evacomplex (2021) en De Magdalenacodex (2022) — waarin invloedrijke vrouwenfiguren uit de religieuze geschiedenis centraal staan. Met Tjarko Evenboer verscheen de Ryevaar-trilogie: Openbaring (2023), Revolutie (2024) en Apotheose (2025). Zijn meest recente project is de vierdelige Delft-cyclus rond zijn geboortestad: De vervalste Vermeer (2022), De schaduw van Vermeer (2023), De wraak van Balthasar (2024) en het aangekondigde De val van de koning (2026). Daarnaast schreef hij losse titels als Mijn naam is Occlo (2020), De zaak B. (2022), de YA-novelle Offer (2024) en De Nehalennia moorden, dat in 2024 verscheen als Boekenweekgeschenk voor de Week van het Zeeuwse Boek.

Commercieel heeft Windmeijer een stevige positie opgebouwd. Zijn Nederlandse werk verschijnt sinds enkele jaren bij HarperCollins, de samenwerkingen met Evenboer bij Karakter. Zijn boeken zijn vertaald in het Engels (bij HarperCollins UK, met titels als St Peter's Mystery, St Paul's Labyrinth en The Pilgrim Conspiracy), Duits (HarperCollins Germany, waaronder Die Petrus Verschwörung en Die steinernen Götter, aangekondigd voor 2026), Italiaans (bij Newton Compton, onder meer La biblioteca dei labirinti), Portugees (O labirinto de São Paolo bij Clube do Autor) en Tsjechisch. Daarmee bereikt zijn Nederlands-religieus-historische thrillerformule inmiddels een internationaal publiek.

Voor wie Windmeijer wil leren kennen zijn er verschillende ingangen. Lezers die het liefst beginnen bij het begin — en bij het boek dat de hele reeks op gang bracht — kunnen het beste starten met Het Petrusmysterie (2015), het debuut dat archeoloog Peter de Haan introduceert en de blauwdruk zet voor alles wat volgt. Wie zich meer aangetrokken voelt tot Nederlandse cultuurhistorie dan tot religieuze mysteries, kan beter instappen bij De vervalste Vermeer (2022) als opmaat naar de Delft-cyclus: toegankelijker voor wie geen christelijke geschiedenis wil, en stevig verankerd in de Hollandse Gouden Eeuw. En voor lezers die liever een losstaande titel proberen voordat ze zich aan een reeks binden, is De Nehalennia moorden (2024) — geschreven voor de Week van het Zeeuwse Boek — een korte, zelfstandige kennismaking met zijn stijl.