Boeken zoals Heleen van Royen
Drie auteurs die dezelfde leeservaring leveren als Heleen van Royen. Geen "klanten kochten ook"—handgekozen op thema, sfeer en stem. Met per auteur de drie boeken om mee te beginnen.
Heleen van Royen schrijft over het leven zoals het zich afspeelt achter gesloten deuren: seks, rouw, moederschap, het verlangen om te ontsnappen aan wat veilig en saai voelt. Haar personages zijn Nederlandse vrouwen die hun twijfels niet verstoppen, die openhartig zijn over wat ze willen en wat ze missen, en die de kloof tussen hun publieke gezicht en hun private verlangens niet wegpoetsen maar uitvergroten. De zelfmoord van haar vader vormt een donkere ondertoon in veel van haar werk, maar Van Royen schrijft niet therapeutisch — ze gebruikt het persoonlijke als materiaal, met de directheid van een columnist die weet dat lezers herkenning zoeken, niet afstand.
De drie auteurs die hier volgen, delen die belangstelling voor het vrouwenleven in Nederland, maar ze kiezen elk een andere hoek. Waar Van Royen de glossy-wereld omarmt en de openhartigheid over seks en lichaam tot handelsmerk heeft gemaakt, pakken haar alikes hetzelfde milieu met meer afstand, meer scepsis of meer literaire ambacht. Het zijn schrijvers die de spanning tussen uiterlijk geluk en innerlijke ontevredenheid ook onderzoeken, maar die hun personages en thema's op een andere toon benaderen — minder zelfenscenerend, soms donkerder, soms juist lichter.
Linda de Mol
Beide schrijven herkenbare, licht toegankelijke verhalen over moderne Nederlandse vrouwen, met humor en een columnist-achtige directheid. De Mol's gebundelde columns en romans delen de feelgood-toon en het glossy-universum waarin Van Royen zich ook beweegt.
Match-score van 7.5/10 op basis van thema, sfeer en lees-experience — niet op populariteit of marketing-overlap. Televisiemaker en LINDA.-hoofdredacteur die haar columns bundelt tot herkenbare leesboeken.
Waar Van Royen de grens tussen persoon en personage bewust opzoekt — met naaktfoto's, seksdagboeken en columns die haar privéleven openlijk uitstallen — blijft De Mol binnen de herkenbare, feelgood-wereld van het tijdschriftenverhaal. Van Royens openhartigheid heeft iets provocerends, iets dat polariseert; De Mol schrijft vanuit dezelfde middenklasse-vrouwenwereld, maar met een toon die geruststelt in plaats van te schokken. Haar columns over ouder worden, relaties en werk zijn toegankelijk en zelfrelativerend, maar missen de rauwe, soms exhibitionistische lading die Van Royens werk typeert. De Mol is de glossy zonder scherpe randjes; Van Royen is de glossy die bloedt.
Begin met De columns: acht jaar lachen, huilen en weer opstaan (2011). Het boek bundelt De Mols LINDA.-stukken en laat zien wat haar schrijfstem eigen maakt: herkenbaar, nuchter, met humor over alledaagse drama's. Het is de perfecte ingang als je Van Royens openhartigheid over relaties en moederschap herkent, maar liever iets wilt lezen dat minder grensverleggend is en meer gerust stellend — een auteur die dezelfde thema's aansnijdt, maar zonder de provocatie.
Saskia Noort
Waar Van Royen chicklitachtig de scherpte zoekt, gaat Noort iets donkerder — maar beide onderzoeken het leven van Nederlandse middenklasse-vrouwen, met aandacht voor vriendschap, verraad en de spanning onder het gepolijste oppervlak.
Match-score van 7/10 op basis van thema, sfeer en lees-experience — niet op populariteit of marketing-overlap. Nederlandse koningin van de literaire thriller, van De eetclub tot De nazaten.
Waar Van Royen het persoonlijke als uitgangspunt neemt en van daaruit fictie bouwt — haar vader, haar moeder, haar eigen seksualiteit — gebruikt Noort het vrouwenleven als decor voor thrillerplotlijnen waarin vriendschappen ontsporen en huwelijken barsten vertonen. Van Royen schrijft met de stem van de columnist: direct, persoonlijk, met een 'ik' die dicht bij de auteur ligt. Noort schrijft met de blik van de journalist: observerend, met herkenbare personages die wél op afstand blijven. Beide onderzoeken middenklasse-vrouwen die klem zitten, maar waar Van Royen de ontsnapping zoekt in openhartigheid en zelfopenbaring, laat Noort haar personages ontsnappen via verraad, geweld of thriller-plotwendingen. Noort is minder exhibitionistisch, meer constructie.
Begin met De eetclub (2004), Noorts bekendste boek en de roman die haar signatuur vestigde. Het draait om vier vriendinnen in een welgesteld milieu waarbij langzaam duidelijk wordt dat wat van buiten veilig lijkt, van binnen rot is. Als je Van Royens aandacht voor vrouwenvriendschappen en het gepolijste oppervlak van de Nederlandse middenklasse herkent, maar liever een thriller leest dan een memoir, is dit de juiste ingang — dezelfde wereld, andere toon.
Renate Dorrestein
Dorrestein schrijft literair zwaarder en gothischer, maar haar focus op vrouwelijke personages, familieconflicten en de duistere kant van intimiteit overlapt met de thematische wereld van Van Royen — minder glamour, meer psychologische diepte.
Match-score van 6.5/10 op basis van thema, sfeer en lees-experience — niet op populariteit of marketing-overlap. Pionier van de Nederlandse gothic novel, scherp feministisch essayist.
Waar Van Royen schrijft vanuit de glossy-wereld en het persoonlijke openlijk etalageert, schrijft Dorrestein literair zwaarder en met een gothic ondertoon die het huiselijke tot iets onheilspellends maakt. Van Royen zoekt de scherpte in openhartigheid over seks, moederschap en rouw; Dorrestein zoekt de scherpte in wat onuitgesproken blijft, in familiegeheimen die langzaam aan het licht komen. Beide verwerken het verlies van een naaste — Van Royen haar vader, Dorrestein haar zus — maar waar Van Royen dat verlies gebruikt als brandstof voor publieke openhartigheid, verwerkt Dorrestein het tot een ondergrondse spanning die door al haar fictie loopt. Dorrestein is minder selfie, meer spiegel; minder column, meer compositie. Haar personages zijn net zo twijfelend als die van Van Royen, maar ze bewegen zich in een literair register dat ambitie verraadt waar Van Royen toegankelijkheid kiest.
Begin met Een hart van steen (1998), Dorresteins bekendste roman en het boek waarmee ze internationaal doorbrak. Het gaat over twee zusjes en een familiegeheim dat pas na tientallen jaren opduikt, met de typische Dorrestein-mix van herkenbare setting en onheilspellende sfeer. Als je Van Royens focus op vrouwelijke personages, familieconflicten en de duistere kant van intimiteit herkent, maar zoekt naar een auteur die literair zwaarder schrijft en minder selfie-achtig is, dan is dit je ingang.
Niet wat je zoekt?
Onze Leesvolger leest je smaak — vertel wat je net las en wat je ervan vond, krijg drie boeken die echt passen.
Probeer Leesvolger →