Wat lezen na It starts with us?

Kenna komt vrij na vijf jaar gevangenis en wil haar dochter — die ze nooit heeft mogen ontmoeten — terugzien. Niemand in het stadje gunt haar dat. Behalve Ledger, die jarenlang voor het meisje heeft gezorgd en weet dat hij haar niet zou mógen vertrouwen. Colleen Hoover laat zien hoe je vooruit moet terwijl je verleden je achtervolgt: Kenna houdt een dagboek bij dat ze nooit zal versturen, Ledger probeert loyaal te blijven aan een belofte die misschien niet eerlijk is. Net als in *It starts with us* gaat het over de vraag of iemands geschiedenis hem definieert, en of liefde genoeg is als de buitenwereld 'nee' zegt. Hoover schrijft geen heldinnen die vlekkeloos zijn — ze schrijft over mensen die fouten maken en daar iedere dag mee moeten leven.

Verpleegkundige Tate verhuist tijdelijk in bij haar broer en botst daar — letterlijk — op piloot Miles. Hij stelt één regel: seks mag, praten over gevoelens niet. Tate gaat akkoord, maar merkt al snel dat stilte geen bescherming is. Hoover vertelt het verhaal in twee tijdlijnen: het heden in Tates perspectief, het verleden (zes jaar eerder) in dat van Miles. Langzaam wordt duidelijk waarom hij zichzelf heeft afgesloten. Waar *It starts with us* draait om het hervinden van vertrouwen ná een relatie die je geknakt heeft, gaat *Ugly love* over iemand die níet wil helen — en over de vraag of je daar doorheen kunt breken zonder jezelf te verliezen. De spanning zit in wat Miles verzwijgt, en in hoe lang Tate bereid is te wachten op een gesprek dat misschien nooit komt.

Quinn en Graham ontmoetten elkaar op een regenachtige avond en wisten meteen: dit is het. Jaren later zitten ze aan de keukentafel en kunnen ze elkaar niet meer aankijken. Hoover springt heen en weer tussen 'toen' (de elektrische eerste maanden) en 'nu' (een huwelijk dat vastgelopen is op kinderwens en teleurstelling). Er zijn geen slechteriken, geen overspel, geen dramatische ruzies — alleen twee mensen die niet weten hoe ze nog bij elkaar moeten komen. Waar *It starts with us* gaat over herbeginnen met iemand die je achter je liet, onderzoekt *All your perfects* of je opnieuw kunt beginnen binnen een relatie die al bestaat. Het is Hoovers meest sobere boek: geen externe dreiging, geen geheim uit het verleden, alleen de vraag of liefde genoeg is als het moeilijk wordt en blijft.

Louisa Clark verliest haar baan in een café en wordt verzorgster van Will Traynor, een man die na een ongeluk in een rolstoel zit en weinig reden ziet om door te gaan. Lou is luid, kleurrijk, optimistisch; Will is sarcastisch en heeft een plan dat ze niet mag kennen. Jojo Moyes schrijft hun relatie zonder suiker: Lou kan Will niet 'repareren', en hij kan haar niet redden van een saai leven. Wat ze wél doen is elkaar dwingen na te denken over wat een goed leven is — en of je dat voor een ander mag kiezen. Net als Atlas in *It starts with us* is Will iemand die Louisa laat zien dat ze meer wil dan ze dacht. Maar waar Hoover focust op het eindelijk mógen kiezen, draait *Voor jou* om kiezen terwijl iemand anders een andere keuze maakt. Het slot vraagt: kun je iemand liefhebben en hem toch laten gaan?

Kate en Tully leren elkaar kennen als meisjes in de jaren zeventig en blijven dertig jaar lang elkaars anker — door echtscheidingen, carrières, kinderen, verraad. Kristin Hannah schrijft vriendschap als een huwelijk: iets dat onderhouden moet worden, iets dat barsten kan krijgen, iets dat niet vanzelfsprekend is. Waar *It starts with us* gaat over romantische liefde die een tweede kans krijgt, laat *Firefly Lane* zien hoe platonische liefde door decennia heen wordt getest. Hannah springt tussen tijdlijnen (net als Hoover doet in enkele boeken), van tienerkamer naar ziekenhuisbed, en bouwt zo langzaam naar de breuk die Kate en Tully uit elkaar dreef. Het is geen luchtig vriendinnenboek — het gaat over jaloezie, over de momenten waarop je elkaar niet begrijpt, over de vraag of vergeven mogelijk is als iemand je diepste wond raakt.