Wat lezen na Naaktportret?

Vluchtgedrag opent met een vraag die meteen een grens tussen realiteit en herinnering laat vervagen: kun je zwanger zijn zonder dat je je seks herinnert? Hoofdpersoon Lotte komt erachter dat er gaten in haar geheugen zitten, en wat begint als verwarring groeit uit tot een reeks gebeurtenissen die eerst vreemd lijken maar steeds dreigender worden. Zoals Marijke in Naaktportret worstelt met wat echt is en wat angst, zo zoekt Lotte naar wat er in die blinde vlekken gebeurd is. Loes den Hollander gebruikt in beide boeken lichamelijke onzekerheid — nachtmerries, geheugenverlies — als opening voor psychologische spanning die zich pas laat in het verhaal laat vertalen naar concrete gevaren.

Wacht maar af draait om Franka, die weken kwijt is uit haar geheugen en ontdekt dat haar leven in die tussentijd radicaal veranderd is zonder dat ze weet hoe of door wie. De vraag 'wie kun je nog vertrouwen als je geheugen je in de steek laat?' raakt aan Marijkes gevoel in Naaktportret: ze weet dat er iets niet klopt, maar kan niet hard maken wat dat dan is. Den Hollander bouwt hier opnieuw rond de spanning tussen wát iemand voelt en wát er feitelijk aan de hand is, en laat Franka net als Marijke zoeken in kleine signalen — een veranderde omgeving, een verstoorde routine — om grip te krijgen op wat er gebeurd is.

Zielsverwanten plaatst Ageeth, directeur van een zorginstelling, in dezelfde ruimte als John, een café-eigenaar die daar een taakstraf uitvoert na een veroordeling. De setting — een verzorgingshuis, waar kwetsbare mensen wonen en waar externe spanning binnenkomt — zorgt voor een slow burn thriller waarin persoonlijke banden en professionele verantwoordelijkheid door elkaar lopen. Marijke ervaart in Naaktportret ook die druk tussen wat privé is (haar nachtmerries, haar huwelijk) en wat zich van buitenaf aandient (die rode auto). Den Hollander kiest in beide boeken voor een hoofdpersoon die verantwoordelijkheid draagt en tegelijk moet omgaan met iets wat die rol ondermijnt.

Nazomer volgt modeontwerpster Vivian D, wier carrière op z'n hoogtepunt staat maar die twee gescheiden werelden moet balanceren. Esther Verhoef bouwt spanning rond de vraag hoe lang je kunt volhouden wat je opgebouwd hebt als de fundatie onder druk staat — een mechanisme dat in Naaktportret ook centraal staat, waar Marijkes huwelijk en dagelijks leven onder spanning staan door het verleden dat elk jaar terugkomt. Beide boeken werken met een hoofdpersoon die ogenschijnlijk controle heeft maar merkt dat die controle broos is, en laten zien hoe kleine scheurtjes kunnen uitgroeien tot grote breuken.

Jij bent het licht opent met een broer die praat over hun traumatische jeugd, waardoor Mia zich gedwongen voelt om de waarheid onder ogen te zien die ze jarenlang weggedrukt heeft. Marion Pauw kiest voor een directe confrontatie met het verleden, waar Den Hollander in Naaktportret kiest voor jaarlijkse herhalingen die langzaam heviger worden — maar in beide gevallen is het mechanisme hetzelfde: wat je probeert te verdringen, blijkt springlevend en wacht op een moment om alsnog naar boven te komen. Pauw voegt daar levensgevaar aan toe, waar Den Hollander werkt met dreiging die pas laat concreet wordt.