Wat lezen na The Peter May Collection?

Het tweede deel van de Lewis-trilogie gaat verder waar The Blackhouse stopte. Fin Macleod keert terug naar het eiland Lewis, deze keer om een gemummificeerd lijk te onderzoeken dat is aangespoeld op een afgelegen strand. De zaak raakt verweven met Fins eigen zoektocht naar zijn biologische vader en met de duistere geschiedenis van de eilandgemeenschap. Peter May combineert hier forensisch werk met familiedrama, en de spanning zit niet zozeer in wie-deed-het, maar in wat Fin ontdekt over zichzelf en zijn roots. De Gaelische cultuur en het kille, winderige landschap bepalen het tempo — dit is geen page-turner, maar een langzaam ontvouwend verhaal waarin elke onthulling pijn doet.

Het slotdeel van de Lewis-trilogie brengt Fin Macleod terug naar het eiland voor een laatste zaak: een moord die verbonden blijkt met een 17 jaar oude vliegtuigcrash. May sluit hier alle losse draden uit de eerdere boeken af, terwijl hij tegelijk een zelfstandige mystery vertelt over hebzucht, wraak en de littekens die een klein gemeenschap nooit helemaal kan helen. De titel verwijst naar de beroemde Lewis-schaakstukken, en dat archeologische element — iets uit het verleden dat plots opduikt — loopt als een rode draad door het verhaal. Dit is May op zijn meest melancholische: geen triomfantelijke oplossing, maar een sobere afrekening met wat er mis ging en wie de rekening betaalt.

Het eerste deel van Ann Cleeves' Shetland-reeks deelt met May's werk een afgelegen eilandgemeenschap waar iedereen iedereen kent — en waar dat precies het probleem is. Inspecteur Jimmy Perez onderzoekt de wurging van een zeventienjarig meisje in de sneeuw, en ontdekt dat Shetland's gesloten karakter zowel bescherming als gevangenis is. Cleeves schrijft minder proceduraal dan May, meer gericht op personages en hun onderlinge verhoudingen, maar de setting — het ruige, onherbergzame landschap, de lange donkere winters — speelt een vergelijkbare hoofdrol. Waar May's Fin Macleod een buitenstaander is die terugkeert, is Perez een insider die langzaam beseft hoeveel hij níet weet over zijn eigen gemeenschap.

Het eerste boek van de Enzo Files verplaatst het decor naar Frankrijk, maar behoudt May's kenmerkende aanpak: een oude, koude zaak die opnieuw wordt geopend door forensisch onderzoeker Enzo Macleod. Enzo — halfschots, halfitaliaans, een excentrieke buitenstaander — heeft een weddenschap afgesloten dat hij tien onopgeloste Franse moordzaken kan oplossen. Dit eerste deel draait om een verdwenen man wiens lichaam nooit is gevonden, en May combineert hier Enzo's wetenschappelijke methode met de culinaire en culturele rijkdom van Frankrijk. Minder zwaarmoedig dan de Lewis-trilogie, meer puzzle-achtig, maar met dezelfde aandacht voor detail en plaats. Voor wie May's forensische werk waardeert maar toe is aan een lichter decor.

IJslands equivalent van May's eilandthrillers: hoofdcommissaris Erlendur onderzoekt een moord in een souterrain in Reykjavik, en Arnaldur Indriðason weeft persoonlijke obsessies en trauma's van de rechercheur door het verhaal heen. Erlendur is net als Fin Macleod een man die het verleden niet kan loslaten — zijn eigen broer verdween in een sneeuwstorm toen ze kinderen waren, en die onopgeloste verdwijning kleurt elke zaak die hij onderzoekt. Indriðason schrijft directer dan May, met kortere zinnen en minder beschrijvende passages, maar de focus op psychologische diepgang en de invloed van landschap (hier: IJslands vulkanisch winterlandschap) is vergelijkbaar. Dit is May's procedural-aanpak, maar met een protagonist die nog meer beschadigd is.