Mélissa Da Costa

Mélissa Da Costa (Clermont-Ferrand, 7 augustus 1990) is een Franse schrijfster die sinds 2019 romans publiceert. Ze debuteerde in eigen beheer en groeide binnen enkele jaren uit tot een auteur wier werk ook ver buiten Frankrijk gelezen wordt. In Nederland verschijnen haar boeken bij uitgeverij Boekerij, die haar oeuvre sinds 2024 systematisch in vertaling brengt.

Haar schrijversloopbaan begon met Tout le bleu du ciel, een roman die ze in 2019 zelf uitbracht omdat ze geen uitgever vond. Het boek sloeg aan bij lezers en groeide via mond-tot-mondreclame uit tot een Frans fenomeen. Pas na dat succes volgde een reguliere uitgeverscontext, waarna Da Costa in rap tempo meerdere titels publiceerde. Het patroon van haar carrière is daarmee ongebruikelijk: niet een traditionele literaire introductie, maar een debuut dat zich eerst in de boekhandel bewees en pas daarna internationaal werd opgepikt.

De doorbraak in het Nederlandse taalgebied kwam met de vertaling van dat debuut: Al het blauw van de hemel verscheen in maart 2024 bij Boekerij. Het boek volgt een jonge man die, geconfronteerd met een terminale diagnose, via een advertentie een reisgenoot zoekt voor een laatste tocht door Frankrijk in een camper. Die opzet — een reis als kader voor een intieme ontmoeting tussen twee onbekenden — is uitgegroeid tot het handelsmerk van Da Costa: verhalen waarin personages uit hun vastgelopen leven stappen en in beweging komen door een plek, een seizoen of een vreemde.

In haar vertaalde oeuvre keren een paar duidelijke patronen terug. De natuur speelt steeds een hoofdrol: de titels Al het blauw van de hemel, Waar de zon de sneeuw raakt en Als dromen fluisteren suggereren alle drie een landschap of een natuurverschijnsel als emotioneel ankerpunt. Haar romans draaien om verlies, rouw, herstel en de langzame weg terug naar verbinding, waarbij de buitenwereld — bergen, luchten, seizoenen — meebeweegt met wat de personages doormaken. Het is proza dat eerder op sfeer en innerlijke beweging leunt dan op plotwendingen.

Sinds de Nederlandse introductie volgen de vertalingen elkaar snel op. Na Al het blauw van de hemel (2024) verschenen De dagen die komen (2024), Waar de zon de sneeuw raakt (2025) en Als dromen fluisteren (2026). Daarmee is in korte tijd een substantieel deel van haar Franse oeuvre voor Nederlandstalige lezers beschikbaar gekomen, met Boekerij als vaste uitgever. De boeken verschijnen zowel in gebonden editie als in paperback en zijn als losstaande romans te lezen; Da Costa werkt niet in reeksverband.

De commerciële ontvangst in Nederland is uitzonderlijk voor een vertaalde Franse auteur zonder jarenlange opbouw in het taalgebied. Al het blauw van de hemel werd in november 2025 bekroond met een Gouden Boek, de onderscheiding voor het verkopen van 200.000 exemplaren. De titel stond prominent in de Bestseller 60 en bleef lang circuleren in de bol-toplijsten. Dat succes vertaalt zich ook naar andere media: in 2026 werd aangekondigd dat er een Nederlandse theaterbewerking van Al het blauw van de hemel komt, met Buddy Vedder in de hoofdrol.

Binnen het hedendaagse Franse romanaanbod hoort Da Costa bij de generatie auteurs die emotioneel geladen, toegankelijke romans schrijft met een sterk visuele inslag — werk dat zich gemakkelijk laat lezen maar wel om zware thema's draait. Haar boeken bevinden zich op het snijvlak van feelgood en literaire fictie: lezers die troostende verhalen zoeken vinden er houvast, terwijl de onderwerpen (rouw, ziekte, eenzaamheid) voorbij het puur ontspannende gaan. Dat dubbele karakter verklaart deels waarom haar werk zo'n breed publiek bereikt.

Voor wie Da Costa nog niet kent, is Al het blauw van de hemel de meest voor de hand liggende ingang. Het is haar debuut, haar bekendste boek en de titel die het hele thematische register van haar oeuvre al bevat: reizen, afscheid, onverwachte verbondenheid. Wie liever met iets recenters begint, kan terecht bij Waar de zon de sneeuw raakt (2025), waarin landschap en seizoen opnieuw een hoofdrol spelen en dat qua toon dicht bij haar debuut ligt. Lezers die eerst willen peilen of haar stijl bevalt zonder zich meteen aan een lijvige roman te binden, kunnen De dagen die komen proberen — een goede manier om kennis te maken met haar manier van vertellen voordat je dieper het oeuvre in gaat.