M.W. Craven

Mike W. Craven (geboren 1968) is een Engelse misdaadauteur. Hij werd geboren in Carlisle en groeide op in Newcastle. Op zijn zestiende ging hij bij het Britse leger, waar hij na tweeënhalf jaar opleiding tot wapensmid tien jaar lang de wereld rondreisde. In 1995 verliet hij het leger en begon een studie social work, met specialisaties in criminologie, psychologie en verslavingszorg. Vervolgens werkte hij zestien jaar bij de Cumbria Probation Service in Whitehaven als reclasseringsambtenaar, uiteindelijk in de rol van assistant chief executive. Toen hij een afvloeiingsregeling kreeg aangeboden, nam hij die aan om fulltime schrijver te worden. Hij woont nog altijd in Carlisle, met zijn vrouw Joanne en zijn springerspaniël Bracken.

Zijn eerste stap richting een literaire carrière kwam in 2013, toen zijn manuscript Born in a Burial Gown op de shortlist stond voor de CWA Debut Dagger. Dat vroege signaal uit de Britse crime-scene gaf hem de ruimte om door te schrijven. Craven bouwde eerst een oeuvre op rond rechercheur Avison Fluke, voordat hij overstapte op de reeks die hem internationaal op de kaart zou zetten.

De doorbraak kwam in 2019 met The Puppet Show, het eerste boek in de Washington Poe-serie, dat de CWA Gold Dagger won — de belangrijkste prijs van de Britse Crime Writers' Association voor de beste misdaadroman van het jaar. Washington Poe is een eigenzinnige rechercheur van de National Crime Agency, die samenwerkt met de briljante maar sociaal onhandige analist Tilly Bradshaw. Het duo is intussen uitgegroeid tot handelsmerk: Poe's grimmigheid en Tilly's directheid vormen de ruggengraat van een reeks die zich grotendeels afspeelt in het ruwe landschap van Cumbria, de regio waar Craven zelf woont en jarenlang als reclasseringsambtenaar werkte.

De erkenning voor de Poe-reeks bleef komen. Black Summer stond in 2020 op de longlist voor de Gold Dagger en The Curator haalde die longlist in 2021. Dead Ground won in 2022 de CWA Ian Fleming Steel Dagger, de prijs voor de beste thriller. The Botanist zette die lijn in 2023 voort: het boek stond op de shortlist van de Ian Fleming Steel Dagger en won bovendien de Theakston Old Peculier Crime Novel of the Year Award, een publieks- en vakprijs die geldt als een van de meest prestigieuze onderscheidingen in het Britse misdaadgenre. In 2025 won datzelfde boek bovendien de Best Translated Mystery van de Sealed Room Club in Kyoto — een teken dat Cravens werk ook buiten het Engelse taalgebied voet aan de grond krijgt. The Mercy Chair stond in 2025 op de Theakston-shortlist en won datzelfde jaar de Capital Crime Fingerprint Award voor beste misdaadroman; The Final Vow herhaalde die prestatie in 2026.

Naast de Washington Poe-reeks schrijft Craven aan de eerdere Avison Fluke-serie en aan een nieuwere reeks rond Ben Koenig. Daarnaast kondigde hij The Royale Academy aan, een kinderboekenreeks over een gepensioneerde James Bond die de geheim agenten van de toekomst traint — een zijstap voor een auteur die tot dan toe voor volwassenen schreef. Volgens het Engelse Wikipedia-artikel is zijn werk goed ontvangen in onder meer The Times, Woman & Home, Female First, Whispering Stories en What's Good To Read.

In Nederland worden Cravens boeken uitgegeven door Luitingh-Sijthoff, die een consequente vertaalstroom onderhoudt. De Nederlandse edities van de Poe-reeks verschenen onder titels als Zwarte zomer (2020), Brandoffer (2021), De curator en Dode hoek (2022), De botanist (2023), De genadestoel (2024), De laatste gelofte (2025) en De rode kamer (2026). Daarnaast verschenen Jachtseizoen (2024) en Einde verhaal (2022), waarmee ook Cravens andere reeksen voor Nederlandse lezers toegankelijk zijn. Dat jaarlijkse verschijningsritme — telkens in het najaar bij dezelfde uitgever — maakt hem een vaste waarde op de Nederlandse thrillerplank.

Wat de Poe-reeks onderscheidt binnen het drukke Britse misdaadlandschap is de combinatie van harde politieprocedure en een hoofdpersonage dat zelf een buitenstaander is binnen zijn eigen dienst. Craven put zichtbaar uit zijn achtergrond als reclasseringsambtenaar: hij kent de wereld van veroordeelden, instanties en bureaucratische macht van binnenuit, en de setting in Cumbria is geen decor maar een actieve kracht in de verhalen. De opeenvolging van prijzen — Gold Dagger, Steel Dagger, Theakston, Capital Crime — bevestigt dat zowel vakjury's als lezerspublieken zijn werk waarderen.

Voor wie nieuw is bij Craven en graag chronologisch begint: start bij De poppenspeler (The Puppet Show), het eerste Washington Poe-boek en de winnaar van de Gold Dagger — zo leer je Poe en Tilly kennen vanaf hun eerste samenwerking. Voor wie direct wil zien waarom Craven in 2023 bekroond werd met de Theakston Award en later de Japanse vertaalprijs: lees De botanist, veelal genoemd als het hoogtepunt van de reeks tot dusver. En voor wie de meest recente, bekroonde Craven wil proeven: De laatste gelofte (2025) en De rode kamer (2026) laten zien dat de serie na bijna tien jaar nog altijd prijzen blijft binnenhalen.