Jip en Janneke

De Jip en Janneke-verhalen verschenen oorspronkelijk tussen 1952 en 1957 als dagelijkse verhaaltjes in Het Parool, geïllustreerd door Fiep Westendorp. De twee buurkinderen ontmoeten elkaar door een gat in de heg en worden onafscheidelijk. Hun wereld bestaat uit de tuin, de straat, het huis, en kleine gebeurtenissen die voor hen groot zijn: een zieke pop, een gevonden egeltje, het bakken van pannenkoeken, of een bezoek aan de dierentuin. De verhaaltjes zijn opgebouwd uit korte zinnen in spreektaal, met een ritme dat perfect aansluit bij het concentratievermogen van jonge kinderen.

De reeks werd in 1977 gebundeld en blijft sindsdien onafgebroken leverbaar. Latere uitgaven groeperen de verhalen thematisch: per seizoen (lente, herfst, winter), per thema (dieren, feestdagen), of als vriendschapsverhalen. Wat de verhalen tijdloos maakt, is de combinatie van herkenbaarheid en lichtvoetigheid. Schmidt schrijft over alledaagse dingen — een regenbui, een appel plukken, ruzie maken en weer goedmaken — zonder moraal of pedagogische boodschap. De wereld van Jip en Janneke is veilig en overzichtelijk, maar nooit saai.