De vrouwen van Kiward

De trilogie volgt de geschiedenis van Kiward Station, een schapenboerderij op het Zuidereiland van Nieuw-Zeeland, door de ogen van drie generaties vrouwen. Het begint in de jaren 1850 met de kolonisatie en de komst van Europese settlers, loopt via de spanning tussen kolonisten en Māori in de late 19e eeuw, en eindigt in 1907 wanneer de twaalfjarige Gloria de erfenis van haar overgrootmoeder Gwyneira moet voortzetten. Elk deel belicht een andere fase in de geschiedenis van Nieuw-Zeeland en de ontwikkeling van de kolonie tot natie.

De reeks combineert familiegeschiedenis met de bredere koloniale context: de botsing tussen Europese en Māori-cultuur, de economische ontwikkeling van de schapenteelt, en de positie van vrouwen in een pionierssamenleving. De titels verwijzen naar de Nieuw-Zeelandse natuur—witte wolken, het lied van de wolken, de roep van het land—die als constante achtergrond dient voor de persoonlijke drama's van moeders, dochters en kleindochters die allemaal op hun eigen manier vorm geven aan Kiward Station.