Sarah Lark

Christiane Gohl (Bochum, 1958) is een Duitse schrijfster die onder haar eigen naam en onder de pseudoniemen Sarah Lark, Ricarda Jordan en Elisabeth Rotenberg publiceert. Ze studeerde geschiedenis en literatuur, werkte als reisleidster, vakjournaliste en volgens de Engelse bron ook als onderwijzeres aan een basisschool. Tegenwoordig woont ze op een boerderij nabij het Andalusische bergdorp Mojácar, in de buurt van Almería in Zuid-Spanje, waar ze zorgt voor gepensioneerde paarden en over paarden schrijft. Haar werk verschijnt in Nederlandse vertaling bij uitgeverij De Fontein.

Gohl begon haar schrijversloopbaan in de vroege jaren negentig met jeugdboeken over paarden. In 1993 verschenen bij Kosmos de eerste delen rond het meisje Julia — onder meer Ein Pflegepferd für Julia (in het Nederlands verschenen als Een verzorgpaard voor Maaike) en Julia und das weiße Pony. De Julia-reeks groeide uit tot een lange serie die tot in het midden van de jaren 2000 doorliep, met titels als Julia und der Pferdeflüsterer (1999) en Julia am Ziel ihrer Träume (2006). In 2011 volgde bij Boje Verlag de tienpaardendelige reeks Lea und die Pferde, waarvan de eerste twee delen in Nederland verschenen als Manege Paardenhof — Springlevend en Mijn droompaard Storm. Daarnaast schreef ze onder haar eigen naam ook non-fictie over paardentraining, zoals Freizeitpferde selber schulen (1997), en onder het pseudoniem Elisabeth Rotenberg de non-fictietitels Von Ponys und Pferden (1998) en Vom Reiten und Voltigieren (1999).

De grote doorbraak kwam onder het pseudoniem Sarah Lark, waarmee ze historische familieromans schrijft die zich grotendeels afspelen in Nieuw-Zeeland — een land dat ze als reisleidster leerde kennen en waardoor ze volgens de Wikipedia-biografie meteen gegrepen werd door landschap en bewoners. De reeks begon in 2007 met Im Land der weißen Wolke, in het Nederlands verschenen als Het land van belofte, en groeide uit tot de trilogie De vrouwen van Kiward met Het lied van de wolken (2008) en De roep van het land (2009). Daarna volgden De sterren van Matariki, met onder meer Het land met de gouden kust en De schaduw van de kauri-boom, en de Vuurbloemen-trilogie (2013-2014). Ook de Cascarilla Gardens-romans, die zich op Jamaica afspelen, verschenen onder deze naam: Het eiland van duizend bronnen (2011) en Dochter van de mangroven (2012).

Als Ricarda Jordan schrijft Gohl historische romans die zich in de middeleeuwen afspelen. Deze lijn opende in 2009 met Die Pestärztin en breidde zich uit met titels als Der Eid der Kreuzritterin (2010), de pelgrimsboeken Das Geheimnis der Pilgerin en Das Erbe der Pilgerin (2011-2012) en Tochter der Elbe (2014). Dat ze drie pseudoniemen hanteert is geen marketingkunstje maar een inhoudelijke keuze: elk pseudoniem markeert een genre — Christiane Gohl voor paardenboeken, Sarah Lark voor de grote historische landschapsromans, Ricarda Jordan voor middeleeuwse historische fictie en Elisabeth Rotenberg voor non-fictie.

Het Sarah Lark-werk heeft een herkenbare signatuur die uit de titels en de Nederlandse edities naar voren komt: brede, meerdelige familiesaga's tegen een scherp afgetekende historische en geografische achtergrond, waarbij de kolonisatiegeschiedenis van Nieuw-Zeeland en de Maori-cultuur steeds terugkeren. De reeksen volgen vrouwenlevens over generaties heen, met de natuur — witte wolken, kauribomen, vuurbloemen, muschelhorens — als terugkerend beeldmerk in zowel de Duitse als de Nederlandse titels. Dat de boeken bij De Fontein consequent in de lijn Romans & Spanning verschijnen, geeft aan waar ze commercieel worden gepositioneerd: brede publieksromans met een duidelijke verhaalmotor.

De recentste jaren laten zien dat Gohl als Sarah Lark onverminderd productief is. Vanaf 2021 verschijnt bij Boje Verlag de reeks Het nieuwe land, met Grosse Träume (Grote dromen, 2021), Voller Hoffnung (Goede hoop, 2022) en Mutige Wege (Een moedig besluit, 2023). In de Nederlandse Google Books-catalogus staan daarna nog Dochter van twee werelden (2024), Tot aan de sterren en Een droom achterna (beide 2025) en Dans van de bladeren (2026) aangekondigd — alle bij De Fontein. Oudere losse titels als Het familiegeheim (2020) en De geheimen van het winterhuis (2020) laten zien dat ook buiten de genummerde reeksen om nieuw werk blijft verschijnen.

Over prijzen zwijgen de bronnen, maar de Engelse Wikipedia noemt dat verschillende van haar romans en non-fictieboeken over paarden bestsellers werden. Haar werk is volgens de Nederlandse Wikipedia in meerdere talen vertaald, waaronder Engels en Nederlands; van de Sarah Lark-romans zijn Engelse edities verschenen onder titels als In the Land of the Long White Cloud, Song of the Spirits en Call of the Kiwi. De Nederlandse vertalingen verschijnen al bijna twee decennia bij De Fontein, wat voor Nederlandstalige lezers betekent dat vrijwel het hele Sarah Lark-oeuvre toegankelijk is.

Voor wie nieuw is en wil weten waar de reputatie vandaan komt: begin bij Het land van belofte (2007), het eerste deel van De vrouwen van Kiward en de roman die de Sarah Lark-formule vestigde. Wie liever meteen in het meest recente werk stapt zonder in oudere reeksen te duiken, kan terecht bij Grote dromen (2021), de opener van Het nieuwe land. En voor lezers die van historische romans buiten de Nieuw-Zeelandse setting houden, biedt Het eiland van duizend bronnen (2011) een ingang in de Cascarilla Gardens-boeken op Jamaica — zelfde epische toon, ander werelddeel.