Anna Jansson

Anna Maria Angelika Jansson (Visby, 13 februari 1958) is een Zweedse misdaadschrijver en verpleegkundige. Ze groeide op op Gotland, het eiland dat later het decor van haar boeken zou worden, en begon haar werkzame leven als operatieverpleegkundige. Omdat ze regelmatig flauwviel bij het zien van bloed stapte ze al snel over naar de longafdeling. Vandaag de dag woont ze in Vintrosa, vlakbij Örebro, waar ze nog steeds parttime in het ziekenhuis werkt naast haar schrijverschap.

Jansson begon pas in 1997 met schrijven, nadat haar gezin een computer in huis haalde. Op school had ze een hekel aan opstellen, maar achter het toetsenbord ontdekte ze plots plezier in het vertellen van verhalen. Twee eerste manuscripten vonden geen uitgever; pas haar derde poging, Stum sitter guden, verscheen in 2000. De inspiratie voor haar misdaadromans haalt ze nadrukkelijk uit haar werk als verpleegkundige — uit gesprekken met patiënten die aan het einde van hun leven terugblikten op wat ze hadden gedaan en gelaten.

Sinds dat debuut publiceert Jansson minstens één boek per jaar. Haar handelsmerk is de reeks rond rechercheur Maria Wern, die zich volledig op Gotland afspeelt. Het eiland is bij haar geen toeristisch decor maar een gesloten gemeenschap waarin oude verhoudingen en hedendaagse misdaad door elkaar lopen — een toon die past binnen de bredere scandi-noir-traditie. In het Nederlands verschenen onder meer Doodskruid (2005), Midwinteroffer (2005), De zilveren kroon (2009), Laat de dood slapen (2015) en Dansen op gloeiende kolen (2015).

Haar roman Främmande fågel uit 2006 werd in 2007 genomineerd voor de Glass Key Award, de prijs voor de beste Scandinavische misdaadroman, en in 2008 door TV4 verfilmd als televisieserie. Recente Zweedse delen zijn doorgelopen tot Rädslans labyrint (2025). In het Nederlandse taalgebied verschijnt nieuw werk bij Boekerij: in 2026 staan onder meer Dochter vermist en twee delen rond Salon d'Amour — Nieuwe kansen in Salon d'Amour en Lang en gelukkig in Salon d'Amour — op de planning.

Voor Nederlandse lezers is Jansson interessant als ze houden van Scandinavische misdaad met een sterk gevoel voor plek en een hoofdpersoon die over meerdere boeken groeit. Wie kennis wil maken met de Maria Wern-reeks kan goed terecht bij de vroege, in het Nederlands vertaalde delen zoals Midwinteroffer en De zilveren kroon; voor wie liever instapt bij een op zichzelf staand verhaal is het recent aangekondigde Dochter vermist een logisch beginpunt.