Esther Verhoef

Esther Verhoef (geboortenaam Verhallen) werd op 27 september 1968 geboren in 's-Hertogenbosch en groeide op in die stad en in het nabijgelegen Rosmalen. Ze is een Nederlandse schrijfster die internationaal vooral bekend werd als auteur van psychologische thrillers, maar haar schrijfcarrière begon in een heel ander register. Naast haar werk als romancier maakt ze ook de fotografie voor een groot deel van haar non-fictieboeken.

Haar eerste publicaties verschenen in 1989, in de vorm van columns voor het tijdschrift Flair. Tussen 1995 en 2005 schreef Verhoef ongeveer vijftig informatieve boeken over huisdieren — titels als De Grote Hondenencyclopedie, een Kippen encyclopedie (samen met Aad Rijs) en Handboek katten fokken. Die dierenboeken waren een commercieel succes van een schaal die in de Nederlandse non-fictie zelden voorkomt: wereldwijd gingen er ongeveer acht miljoen exemplaren over de toonbank en ze werden in ruim tachtig landen vertaald. Verhoef deed daarvoor zelf grotendeels het fotowerk.

De stap naar fictie volgde in 2003 met de thriller Onrust, die meteen werd genomineerd voor de Gouden Strop 2004 en kort daarna in het Duits werd vertaald. De opvolger Onder druk (2004) werd opnieuw genomineerd voor de Gouden Strop en won in september 2005 in Antwerpen de Diamanten Kogel, een prijs voor de beste oorspronkelijk Nederlandstalige thriller, met een kunstwerk ter waarde van 25.000 euro als bekroning. Verhoef was de eerste Nederlandse auteur die deze prijs won; eerdere laureaten kwamen uit België. Samen met haar man Berry Verhoef begon ze in dezelfde periode onder het pseudoniem Escober te schrijven; daaronder verscheen in oktober 2006 Chaos, een roman noir over een ex-militair met posttraumatische stressstoornis. Onrust en Onder druk werden in 2008 onder ditzelfde pseudoniem heruitgegeven, en de Sil Maier-trilogie werd afgesloten met Ongenade (2008).

De definitieve doorbraak bij het brede publiek kwam met Rendez-vous, dat op 7 april 2006 verscheen en vrijwel direct in de bestsellerlijsten belandde. Het boek werd genomineerd voor de NS Publieksprijs 2006 en won in januari 2007 de Zilveren Vingerafdruk — ook hier was Verhoef de eerste Nederlandse auteur op een erelijst die tot dan toe gedomineerd werd door Amerikaanse, Britse en Zweedse namen. Rendez-vous werd in 2015 verfilmd door Millstreet Films onder regie van Antoinette Beumer. Een jaar na Rendez-vous verscheen Close-up (2007), over de tweeëndertigjarige Margot Heijne, die na een nare scheiding in de ban raakt van een nieuwe man; ook dit boek werd genomineerd voor de Gouden Strop en de NS Publieksprijs en won in 2008 opnieuw de Zilveren Vingerafdruk.

In de jaren daarna bouwde Verhoef gestaag aan een oeuvre dat de psychologische thriller afwisselt met romans, verhalenbundels en columnbundels (Wonen op vakantie, 2007; Is uw man al af?, 2010). Tegenlicht (2012) was haar eerste roman; Nazomer (2017), over een modeontwerpster, volgde en kwam binnen op nummer 1 in de Bestseller 60. Voor de Maand van het Spannende Boek 2009 schreef ze het geschenkboek Erken mij, dat in een recordoplage van 833.500 exemplaren werd verspreid. In 2014 verscheen daarnaast de interviewbundel Stil in mij — overleven bij de nonnen, samen met Daniëlle Hermans, gebaseerd op gesprekken met tientallen vrouwen die als kind in Nederlandse katholieke internaten en weeshuizen waren mishandeld.

Haar thrillers blijven structureel goed verkopen en winnen prijzen. De Kraamhulp (2014) werd genomineerd voor de NS Publieksprijs en de Gouden Strop, won de Hebban Crimezone Award en was het bestverkochte fictieboek van Nederland in dat jaar; de vertaalrechten gingen naar onder andere Italië, het Verenigd Koninkrijk, de Verenigde Staten, Denemarken, Korea, Taiwan, Litouwen en Hongarije. Lieve mama (2015) won de Gouden Strop 2016 en werd door Videoland bewerkt tot een zesdelige serie die in oktober 2020 verscheen. Recente thrillers zijn Façade (2019), De nachtdienst (2021), Alter ego (2023) en Het huis met de palm (2025); in 2024 verscheen daarnaast het non-fictieboek De mooiste tijd van je leven, gericht op emptynesters. In september 2024 stond de teller op ruim 3 miljoen verkochte exemplaren van haar thrillers en romans in Nederland alleen.

Verhoef heeft inmiddels vrijwel alle relevante prijzen in haar genre gewonnen: de Diamanten Kogel (2005), tweemaal de Zilveren Vingerafdruk (2007, 2008), de NS Publieksprijs met Déjà vu (2011), de Hebban Crimezone Award (2014) en de Gouden Strop (2016). In 2019 ontving ze uit handen van Jan Slagter de MAX Gouden Vleermuis, een oeuvreprijs voor haar gezamenlijke thrillerwerk. Haar vaste Nederlandse uitgevers zijn Ambo|Anthos en — voor het recentere werk — Prometheus.

Voor wie nieuw is en wil weten waarom Verhoef Verhoef werd: begin bij Rendez-vous (2006), het boek dat haar bij het grote publiek introduceerde en de toon zette voor haar psychologische thrillers. Wie liever instapt bij volwassen, prijswinnend werk kan beter naar Lieve mama (2015) grijpen, bekroond met de Gouden Strop en bovendien geschikt om aan te vullen met de Videoland-serie. En wie de andere Verhoef wil leren kennen — die van de roman in plaats van de thriller — leest Nazomer (2017), dat als roman op 1 binnenkwam in de Bestseller 60 en laat zien dat haar bereik verder gaat dan het spannende boek.