Loes den Hollander

Loes den Hollander (Nijmegen, 1948) is een Nederlandse schrijfster van literaire thrillers. Voordat ze zich volledig op het schrijven stortte, werkte ze als directeur van een gezondheidsinstelling — een functie die ze in 2006 neerlegde om romanschrijver te worden. Ze woont en werkt in Nederland en behoort, met een oeuvre dat inmiddels bijna dertig thrillers omvat, tot de gevestigde namen binnen het Nederlandstalige spanningsgenre.

Schrijven was er bij Den Hollander al vroeg. Volgens haar Wikipedia-pagina begon ze als achtjarige met gedichten, schreef daarna columns en korte verhalen, en zag haar eerste publicatie verschijnen toen ze tien was. De doorslag richting een echt schrijversbestaan kwam pas decennia later: in 2001 won ze een verhalenwedstrijd van Libelle, en vanaf dat moment ging ze serieus over een carrière als auteur nadenken. Vijf jaar later, in 2006, debuteerde ze bij uitgeverij Karakter met de literaire thriller Vrijdag.

Vanaf dat debuut volgden de boeken elkaar in hoog tempo op. Nog binnen Karakter verschenen onder meer Zwanenzang (2007), Naaktportret (2007), Broeinest (2008), Dwaalspoor (2008), Driftleven (2009), Wisselgeld (2010), Vluchtgedrag (2010), Zielsverwanten (2011), Glansrol (2011), Troostkind (2012), Bodemloos (2012), Zwijgrecht (2013) en Dekmantel (2013). Daarnaast schreef ze novelles als Wodka-Jus (2008) en Krachtmeting (2010), de roman Het scherventapijt (2010) en de verhalenbundels Loslaten (2008), Vreemde Liefde (2009) en Vrije val (2012). De combinatie van romans, novelles en korte verhalen tekent een schrijfster die zich niet beperkt tot één lengte of vorm, maar het thrillerterrein van verschillende kanten verkent.

De erkenning binnen het genre kwam onder meer in 2013, toen de CPNB haar vroeg de geschenknovelle voor de Maand van het Spannende Boek te schrijven. Het resultaat was Nooit alleen, dat in dat kader bij Stichting CPNB verscheen — een opdracht die in Nederland geldt als een duidelijke positionering binnen het spannende segment. In 2021 ontving ze de MAX Gouden Vleermuis voor haar gehele oeuvre. Volgens haar Wikipedia-pagina zijn er van haar boeken in totaal meer dan een miljoen exemplaren verkocht.

In haar oeuvre is ook een reeks aan te wijzen: het Dossier Metselaer, dat in 2015 begon met Aangetast en in datzelfde jaar werd voortgezet met Genadeklap. Daarnaast verschenen bij Karakter nog Schijnvertoon (2014), Voorbedacht (2014), Droombeeld (2016), Duivelspact (2016) en Pijngrens (2017). Vanaf 2017 verlegde Den Hollander haar uitgeverij naar De Crime Compagnie in Laren, waar onder meer Onderuitgehaald (2017), Mij zie je niet (2018), Toen ik dood was (2019), Je bent aan de beurt (2021), De heks in mij (2022), Geloof mij nooit (2023) en Wurgcontract (2025) verschenen. Bij De Crime Compagnie werden ook eerdere titels in nieuwe edities heruitgegeven, zoals Naaktportret, Broeinest, Dwaalspoor, Driftleven, Glansrol, Wisselgeld, Zielsverwanten, Vluchtgedrag en de verhalenbundels Loslaten, Vreemde liefde en Vrije val (allemaal 2015). Recent verschenen bij A.W. Bruna ook Een halve leugen (2025) en een nieuwe editie van Geloof mij nooit (2025).

De productiviteit werd op één moment hard onderbroken. In maart 2018 maakte Den Hollander op haar website en Facebookpagina bekend dat ze was getroffen door een hersenaneurysma en in het AMC was opgenomen. Na ruim een jaar revalideren pakte ze het schrijven weer op; het boek waaraan ze al bezig was, Mij zie je niet, verscheen vervolgens bij De Crime Compagnie. Dat persoonlijke hoofdstuk staat los van de boeken zelf, maar verklaart wel de korte adempauze in een verder strak ritme van publicaties.

Qua positionering noemt Wikipedia haar werk consequent literaire thrillers — een aanduiding die in Nederland verwijst naar spanning waarin karakter, relaties en psychologie minstens zo belangrijk zijn als plot. De titels zelf — Naaktportret, Broeinest, Troostkind, Zwijgrecht, Schijnvertoon, Mij zie je niet, De heks in mij — suggereren een wereld waarin geheimen, schijn en kwetsbaarheid centraal staan, maar inhoudelijke stijl-uitspraken laten zich op basis van de bronnen niet harder maken dan dat. Wel is duidelijk dat haar werk sinds 2006 onafgebroken bij grote thriller-uitgeverijen verschijnt en blijkens de oeuvreprijs uit 2021 als geheel waardering oogst.

Voor wie kennis wil maken met Den Hollander is er meer dan één goede ingang. Wie het verhaal vanaf het begin wil volgen, kan terecht bij haar debuut Vrijdag (2006): de roman waarmee ze als beginnend schrijver haar toon zette. Lezers die liever een afgebakende reeks lezen, kunnen instappen bij het Dossier Metselaer met Aangetast (2015), gevolgd door Genadeklap (2015) — twee delen die als duidelijk omlijnd duo te lezen zijn. En wie nieuwsgierig is naar haar meest recente werk begint bij Geloof mij nooit (2023) of Wurgcontract (2025), de jongste titels uit haar samenwerking met De Crime Compagnie.