Herman Brusselmans

Herman Brusselmans (Hamme, 9 oktober 1957) is een Vlaams schrijver en columnist. Hij studeerde Germaanse filologie aan de Universiteit Gent en koos in 1978 voluit voor de literatuur; na zijn afstuderen in 1980 werkte hij korte tijd in een Brusselse bibliotheek. Hij woont in Gent, schrijft naar eigen zeggen meestal twee boeken per jaar en heeft inmiddels een oeuvre van tegen de negentig titels. Naast zijn boeken is hij bekend als columnist voor HUMO en als vaste tafelgast in talkshows en in het quizprogramma De Slimste Mens ter Wereld.

Brusselmans debuteerde in 1982 met de verhalenbundel Het zinneloze zeilen. Zijn doorbraak kwam in 1985 met de roman De man die werk vond, over de zonderlinge bibliothecaris Louis Tinner die zijn dagen vult met drinken en mijmeren over het koffiemeisje. Het boek wordt door velen als zijn beste werk beschouwd en kreeg later drie vervolgen: Nog drie keer slapen en ik word wakker (1998), Trager dan de snelheid (2010) en Maanlicht van een andere planeet (2021). Samen met Tom Lanoye en Kristien Hemmerechts gold hij in de jaren tachtig als vertegenwoordiger van een nieuwe lichting in de Vlaamse literatuur.

Het werk van Brusselmans heeft een hoog autobiografisch gehalte. Drank, seks, sigaretten, verveling en het schrijverschap zelf zijn terugkerende thema's, vaak vermengd met herinneringen aan het Vlaamse platteland van zijn jeugd in de jaren zestig. In 2007 en 2008 verscheen de trilogie Muggepuut, De perfecte koppijn en Toos rond de bizarre schrijver Danny Muggepuut. Zijn stijl is direct, schuttingtaal schuwt hij niet, en zijn boeken bevatten geregeld scherpe uithalen naar collega's en bekende landgenoten — wat hem zowel een groot lezerspubliek als een reeks rechtszaken heeft opgeleverd, waaronder die van modeontwerpster Ann Demeulemeester rond Uitgeverij Guggenheimer (1999).

In de afgelopen jaren publiceerde hij bij Prometheus onder meer Hij schreef te weinig boeken (2017), Achter een struik (2018), Geschiedenis van de moderne literatuur (2021), Theet 77 (2022), Ex-roker (2023), Het huwelijk van Jan en Sofie (2023) en in 2025 De promotie en Simpele personages. Zijn roman Ex Drummer werd in 2007 verfilmd door Koen Mortier. Een column in HUMO leidde in 2024 tot een aangekondigde rechtszaak vanuit Joodse organisaties; in maart 2025 oordeelde de correctionele rechtbank dat hij de wettelijke grenzen niet had overschreden.

Voor Nederlandse lezers is Brusselmans een vertrouwde naam: hij verschijnt al jaren bij uitgeverij Prometheus en was lange tijd vaste gast bij De Wereld Draait Door. Wie zijn werk nog niet kent, begint het beste bij De man die werk vond — de roman waarmee zijn signatuur werd gevestigd en die de toon zet voor alles wat erna kwam.