Michel Bussi

Michel Bussi (Louviers, 29 april 1965) is een Franse thrillerauteur die zijn schrijverschap combineert met een hoogleraarschap geografie aan de Universiteit van Rouen. Daar leidt hij een onderzoeksgroep binnen het CNRS, het Franse nationale onderzoekscentrum, waar hij gespecialiseerd is in electorale geografie. Naast zijn academische werk geldt hij ook als politiek analist. Veel van zijn boeken spelen zich af in Normandië, de regio waar hij woont en werkt; in 2014 was hij officieel beschermheer van het Festival de Normandie.

Bussi schreef begin jaren negentig een eerste thriller rond de geallieerde landingen in Normandië, maar uitgevers wezen het manuscript af. Ook zijn korte verhalen vonden geen onderdak. Pas tien jaar later, geïnspireerd door een reis naar Rome en door herlezing van Maurice Leblancs Arsène Lupin, hervatte hij het schrijven. In 2006 verscheen zijn debuut Code Lupin bij de regionale uitgeverij Éditions des Falaises; het manuscript was negen keer herschreven en verkocht uiteindelijk meer dan 7.000 exemplaren. Daarna volgden Omaha Crimes (2007), Mourir sur Seine (2008) en Sang famille (2009), titels die hem in Frankrijk een reeks regionale literaire prijzen opleverden.

De doorbraak kwam met Nymphéas noirs (2011), een thriller die zich afspeelt in Giverny, het dorp van Claude Monet. Het boek werd in Nederland uitgebracht als Zwarte lelies (Signatuur, 2015) en won in Frankrijk onder meer de Prix Polar van het festival van Cognac en de Grand Prix Gustave Flaubert. Het werd het bestverkochte Franse misdaadboek van 2011. Een jaar later verscheen Un avion sans elle, in het Nederlands vertaald als Laat mijn hand niet los (Signatuur, 2014), zijn eerste boek dat zich buiten Normandië afspeelt. Bussi's signatuur ligt in de combinatie van een sterk verankerde plaats — vaak een herkenbare Franse streek — met een psychologisch raadsel waarvan de oplossing tot de laatste bladzijden wordt uitgesteld.

Bussi publiceert doorgaans één boek per jaar, en hoewel sommige titels pas via pocketedities en krantenfeuilletons hun publiek vonden, behoort hij sinds 2013 onafgebroken tot de tien bestverkochte auteurs van Frankrijk. Volgens de Le Figaro/GfK-lijst was hij in 2018 de op één na meest verkochte Franse auteur, met 975.800 verkochte exemplaren in dat jaar. Zijn werk is in talrijke talen vertaald; in Nederland verscheen in 2025 Het kind in de golven.

Voor Nederlandse lezers is Bussi interessant als brug tussen de literaire thriller en het puzzelboek: zijn romans hebben de leessnelheid van een commerciële thriller maar leunen op een doordachte plotconstructie en op landschap als personage. Zwarte lelies is het logische startpunt — een compact, in Giverny gesitueerd boek dat het beste laat zien wat Bussi onderscheidt. Wie daarna verder wil, kan terecht bij Laat mijn hand niet los, het boek dat zijn internationale carrière definitief op gang bracht.