George R.R. Martin

George Raymond Richard Martin (Bayonne, New Jersey, 20 september 1948) is een Amerikaans schrijver van fantasy, sciencefiction en scenario's, en daarnaast filmproducent. Hij studeerde journalistiek aan de Medill School of Journalism van Northwestern University, waar hij in 1970 summa cum laude afstudeerde en in 1971 zijn master haalde. Martin doceerde later journalistiek en organiseerde schaaktoernooien; tegenwoordig woont hij in Santa Fe, New Mexico, waar hij onder meer het Jean Cocteau Cinema bezit.

Als jongen schreef Martin al monsterverhalen die hij voor centen aan buurtkinderen verkocht, en als tiener raakte hij actief in de vroege comics-fandom — hij won in 1965 de Alley Award voor zijn fan-fictionverhaal 'Powerman vs. The Blue Barrier'. In de jaren zeventig vestigde hij zijn naam met korte verhalen en novelles. Hij won Hugo Awards voor 'A Song for Lya' (1975), 'The Way of Cross and Dragon' (1980) en 'Sandkings' (1980), waarvoor hij ook een Nebula kreeg. Zijn debuutroman 'Dying of the Light' verscheen in 1977; later volgden onder meer 'Windhaven' (1981, met Lisa Tuttle) en 'Fevre Dream' (1982).

Vanaf 1986 werkte Martin voor televisie aan series als The New Twilight Zone en Beauty and the Beast, en hij zette als redacteur de gedeelde-universum-reeks Wild Cards op. In 1996 keerde hij terug naar het romanschrijven met 'A Game of Thrones', het eerste deel van A Song of Ice and Fire — in het Nederlands verschenen als 'Het spel der tronen'. Deze epische fantasycyclus werd zijn handelsmerk en wordt ook door hemzelf als zijn magnum opus beschouwd. Het werk onderscheidt zich door geweven realisme: geen pure helden of louter slechte tegenstanders, sympathieke personages sterven vaak gruwelijk en door verraad, en het lijden van de gewone bevolking onder de oorlogen van koningen wordt genadeloos in beeld gebracht.

Na 'A Game of Thrones' volgden 'De strijd der koningen' (1999), 'Een storm van zwaarden' (2000), 'Een feestmaal voor kraaien' (2005) en 'Een dans met draken' (2011). Martin won zes Locus Awards, waaronder voor de eerste drie delen van de cyclus, en in 1997 een vierde Hugo voor 'Blood of the Dragon'. In 2007 verwierf HBO de televisierechten; de serie Game of Thrones ging in 2011 in première, met Martin als coproducent en scriptschrijver van een aflevering per seizoen tot en met seizoen vier. Verwante boeken verschenen in het Nederlands als 'De wereld van ijs en vuur — Verborgen geschiedenis van Westeros & Game of Thrones' en 'Vuur & Bloed' (over het huis Targaryen). Daarnaast schreef hij de novellereeks Tales of Dunk and Egg, in Nederland gebundeld als 'Ridder van de zeven koninkrijken'. Time noemde hem in 2005 'the American Tolkien' en plaatste hem in 2011 op de Time 100-lijst van invloedrijkste mensen.

Voor Nederlandse lezers verschijnt Martins werk bij Luitingh-Sijthoff, dat zowel de hoofdcyclus als de randwerken en zijn vroege roman 'Het stervende licht' (heruitgave 2025) verzorgt. Wie nog niet eerder iets van hem las, kan het beste beginnen bij 'Het spel der tronen': het opent de cyclus die Martins reputatie als fantasy-schrijver definieerde en biedt meteen een goed beeld van zijn aanpak — meerdere perspectieven, politieke intrige en personages die zelden krijgen wat ze verdienen.