Boeken zoals Lincoln Peirce
Drie auteurs die dezelfde leeservaring leveren als Lincoln Peirce. Geen "klanten kochten ook"—handgekozen op thema, sfeer en stem. Met per auteur de drie boeken om mee te beginnen.
Wat Lincoln Peirce in Niek de Groot doet, is kinderen laten lezen zonder dat ze zich door pagina's tekst heen moeten worstelen. Zijn boeken zijn striphybriden: korte stukjes proza, afgewisseld met cartoons, stripstroken en visuele grappen. Niek zelf is een zelfverzekerde zesdeklasser die zichzelf overschat, veel sport, kattenkwaad uithaalt en doorlopend in de clinch ligt met leraren en klasgenoten. De toon is direct, de scènes zijn kort, en het tempo ligt hoog — precies wat werkt voor lezers die anders afhaken.
Wat de drie auteurs hieronder gemeen hebben, is dat ze allemaal strips en tekst door elkaar halen om schoolverhalen toegankelijk te maken. Ze mikken op dezelfde lezersgroep: kinderen tussen acht en twaalf die liever kijken dan lezen, maar wel verhalen willen over vriendschap, pesterijen, competitie en erbij willen horen. Waar ze van elkaar verschillen, is de mate van absurditeit, de verhouding tussen beeld en tekst, en het perspectief van de hoofdpersoon. Jeff Kinney blijft dicht bij de realiteit van de middelbare school, Dav Pilkey duikt vol in slapstick en cartoon-logica, en Rachel Renée Russell vertelt hetzelfde schoolverhaal vanuit een meisje dat zich net zo ongemakkelijk voelt als Niek — alleen noteert zij het in een dagboek vol doodles in plaats van in een reeks avonturen.
Jeff Kinney
Beide auteurs schrijven humoristische dagboek-strips voor kinderen van 8-12 jaar, met een onhandige jongen als hoofdpersoon. Het leven van een loser en Big Nate delen dezelfde mix van tekeningen, school-perikelen en lichte chaos — directe concurrenten in hetzelfde segment.
Match-score van 9.5/10 op basis van thema, sfeer en lees-experience — niet op populariteit of marketing-overlap. Amerikaanse bedenker van Het leven van een loser — twintig delen rond Bram Botermans.
Waar Peirce nog steeds in de basisschoolwereld opereert — Niek zit in de zesde klas en zijn problemen draaien om leraren, turnwedstrijden en hoe je populair wordt op het schoolplein — is Kinney's Bram Botermans al een stap verder: middelbare school, met broers die pubers zijn, ouders die technologie niet snappen, en een groepsdynamiek waarin populariteit meer draait om sociale hiërarchie dan om wie het hardst kan rennen. Kinney's dagboekformat is ook consequenter: elk hoofdstuk is een korte entry, altijd in Brams stem, met tekeningen in de kantlijn. Peirce wisselt vaker van vorm — soms een halve pagina strip, soms een lijstje, soms een paar regels proza — waardoor zijn boeken visueel onrustiger ogen maar ook sneller door te bladeren zijn.
Begin met Het leven van een loser: logboek van Bram Botermans (2009), het eerste deel. Daar zie je meteen de overeenkomst met Niek: een jongen die zichzelf overschat, een beste vriend die naïever is, en een school vol pesterijen en mislukte plannen. Het dagboekformat en de tekeningen op elke pagina maken het toegankelijk voor lezers die Nieks tempo gewend zijn, en je hoeft niet bang te zijn voor lange hoofdstukken zonder beeld.
Dav Pilkey
Pilkey's Dog Man en Kapitein Onderbroek mikken op dezelfde lezersgroep die liever kijkt dan leest: graphic novels vol slapstick en woordgrappen. Net als Big Nate combineren ze humor met strips, al is Pilkey's stijl nog cartoonesker en absurder.
Match-score van 8/10 op basis van thema, sfeer en lees-experience — niet op populariteit of marketing-overlap. Amerikaanse maker van Dog Man en Kapitein Onderbroek — graphic novels voor kinderen die liever niet lezen.
Waar Peirce zijn humor haalt uit herkenbare schoolsituaties — een vervelende leraar, een mislukte presentatie, een sportcompetitie die uit de hand loopt — stapt Pilkey volledig uit de realiteit. Dog Man en Kapitein Onderbroek zijn absurdistische graphic novels waarin honden politieagent worden, katten de wereld proberen over te nemen, en leraren in ondergoed door de school vliegen. Peirce's strips zijn altijd ingebed in een lopend verhaal; Pilkeys boeken zijn van kaft tot kaft strip, met flipboek-animaties en bewuste spelfouten die doen alsof het werk gemaakt is door kinderen zelf. Het tempo ligt bij Pilkey nóg hoger — geen proza, alleen maar panelen en soundwords — waardoor zijn boeken sneller gelezen zijn maar ook minder diepte hebben in personages of plot.
Begin met Dog Man (2020), het eerste deel in de Nederlandse editie. Het is een volledige graphic novel zonder proza, dus ideaal voor lezers die Nieks strips het leukste vinden en de tekststukken eigenlijk overslaan. De slapstick en woordgrappen lijken op wat Peirce doet, maar dan overdreven tot het absurde — precies wat werkt als je Nieks humor leuk vindt maar nog minder geduld hebt voor verhaallijnen die langzaam opbouwen.
Rachel Renée Russell
Dagboek van een muts richt zich op meisjes waar Big Nate jongens aanspreekt, maar het concept is identiek: dagboeknotities met cartoons, school-drama en herkenbare ongemakken. Russell's lezers stappen moeiteloos over naar Peirce en omgekeerd.
Match-score van 7.5/10 op basis van thema, sfeer en lees-experience — niet op populariteit of marketing-overlap. Amerikaanse middle grade-auteur van Dagboek van een muts en Max Kruimel.
Waar Peirce een jongen centraal zet die zichzelf graag als sportieve winnaar ziet en zijn problemen oplost door harder te rennen of slimmer te zijn dan zijn rivalen, draait Russells Nikki Maxwell om sociale onzekerheid en erbij willen horen in een meisjeswereld. Nikki noteert haar worstelingen in een dagboek — met doodles en strippagina's, net als Niek — maar haar thema's zijn andere: crushes, vriendinnengroepen, rivaliteit met populaire meiden, podiumangst. De toon is bekentenis-achtig in plaats van zelfverzekerd; Nikki twijfelt voortdurend, waar Niek juist doorstormt. Ook de doelgroep verschilt: Russell mikt nadrukkelijk op meisjes van tien tot dertien, Peirce op jongens van acht tot twaalf. De vormgeving is vergelijkbaar — tekst met veel beeld — maar Russells bladspiegel doet meer denken aan een echt handgeschreven dagboek, met krabbels in de marge en handlettering.
Begin met Dagboek van een muts, deel 1 (2012 in het Nederlands). Daar leer je Nikki kennen op haar nieuwe school, met dezelfde mix van tekst en tekeningen die Niek-lezers gewend zijn, maar dan vanuit een meisje dat zich ongemakkelijk voelt in plaats van een jongen die zichzelf overschat. Het dagboekformat maakt het toegankelijk voor lezers die Nieks eerstepersoonsstem leuk vinden, en de sociale schooldynamiek — wie zit waar in de kantine, wie wordt uitgenodigd voor feestjes — is net zo herkenbaar als Nieks competitie op het sportveld.
Niet wat je zoekt?
Onze Leesvolger leest je smaak — vertel wat je net las en wat je ervan vond, krijg drie boeken die echt passen.
Probeer Leesvolger →