Boeken zoals Paul van Loon
Drie auteurs die dezelfde leeservaring leveren als Paul van Loon. Geen "klanten kochten ook"—handgekozen op thema, sfeer en stem. Met per auteur de drie boeken om mee te beginnen.
Paul van Loon bouwde zijn reputatie op een formule die simpeler is dan hij lijkt: neem iets griezeligs — een weerwolf, een spookbus, een vampier — en maak het veilig genoeg voor een kind van zeven. Dat 'veilig' betekent niet dat de spanning verdwijnt; het betekent dat de spanning gedeeld wordt met humor, dat monsters ook sullig mogen zijn, en dat het verhaal eindigt met vriendschap in plaats van pure angst. Die balans tussen griezelen en grinniken, die Van Loon zelf 'grumor' noemt, vraagt om een specifieke toon: korte hoofdstukken, veel dialoog, een hoog tempo en personages die net genoeg afwijken van de norm om interessant te zijn zonder eng te worden.
Die toon vind je terug bij de drie auteurs hieronder, al met verschillende accenten. Waar Van Loon consequent kiest voor het bovennatuurlijke — weerwolven, bussen vol spoken, pretparken met levende verhalen — kiezen de anderen voor piraten, mummies of pluizige beschermwezens. Het gemeenschappelijke DNA zit in de structuur: een buitenissige wereld botst op een alledaagse Nederlandse omgeving, en het resultaat is avontuur dat kinderen durven te lezen omdat ze zich veilig weten bij de verteller. Elk van de drie auteurs hieronder biedt een eigen variant op die belofte.
Reggie Naus
Beide schrijven humoristische kinderboeken met griezelige of spannende elementen voor dezelfde leeftijdsgroep. Net als Van Loons Dolfje Weerwolfje maakt Naus avontuur toegankelijk met een lichte, speelse toon.
Match-score van 8.5/10 op basis van thema, sfeer en lees-experience — niet op populariteit of marketing-overlap. Nederlandse kinderboekenschrijver van piraten, trollen en griezels — twee keer verfilmd.
Waar Van Loon zijn spanning haalt uit het bovennatuurlijke — weerwolven, spoken, geheimzinnige bussen — kiest Naus voor het avontuurlijke: piraten, ninja's, zombies en trollen die voornamelijk actie leveren in plaats van angst. Van Loons verhalen spelen zich vaak af in een schoolomgeving of thuis, met het griezelige als onderstroom; Naus plaatst zijn personages sneller in exotische locaties of op zee, en de humor ontstaat meer uit overdreven situaties (piraten op de camping, ninja's aan de overkant) dan uit de spanning tussen normaal en buitenaards. Ook qua tempo verschilt het: Van Loon houdt het griezelige dichtbij en laat de lezer langzaam wennen aan het vreemde, terwijl Naus sneller schakelt tussen avontuur en nieuwe gekke wendingen.
Begin met De piraten van hiernaast (2011). Dit eerste deel legt de basis voor de bekendste reeks van Naus en laat meteen zien waarom kinderen die Dolfje Weerwolfje leuk vonden hier ook van houden: een absurde situatie (piraten als buren) die vol actie zit maar nooit te eng wordt, met dezelfde korte hoofdstukken en directe humor die Van Loon ook hanteert. Het boek opende de reeks die later verfilmd werd en is de logische plek om te zien of Naus' avontuurtoon bij je past.
Tosca Menten
Menten combineert spanning en humor in kinderboeken zoals Dummie de mummie, waarbij bovennatuurlijke wezens in een alledaagse wereld belanden — dezelfde formule die Van Loon gebruikt in zijn griezelreeksen.
Match-score van 7.5/10 op basis van thema, sfeer en lees-experience — niet op populariteit of marketing-overlap. Nederlandse kinderboekenschrijver van Dummie de mummie, Juffrouw Pots en Turbo Teun.
Waar Van Loon zijn bovennatuurlijke wezens plaatst in een Nederlandse context die ze serieus neemt — Dolfje's weerwolfschap is echt een probleem, de Griezelbus is écht griezelig — kiest Menten voor een nog absurdistischer aanpak. Haar mummie Dummie is komischer dan angstaanjagend, en de situaties waarin hij verzeild raakt (moderne school, hedendaagse vriendschappen) worden vaker gespeeld op kolder dan op spanning. Van Loon balanceert tussen griezelen en humor; Menten kantelt vaker naar pure humor met fantasie-elementen. Ook in structuur wijken ze af: Van Loons verhalen hebben vaak een duidelijke spanning-opbouw met een climax, terwijl Mentens boeken meer episodisch zijn en de nadruk leggen op grappige voorvallen en woordspelingen in de stijl van Roald Dahl.
Begin met Dummie de mummie en de gouden scarabee (2009). Dit eerste deel introduceert de kindmummie die bij Goos en zijn vader intrekt en laat meteen zien waar Menten naar toe wil: avontuur met een flinke scheut absurdisme, waarbij de spanning zit in hoe Dummie zich verhoudt tot de moderne wereld. Voor lezers die Van Loons grumor kennen is dit herkenbaar territoir, maar dan met meer kolder en minder echte angst — een goede test om te zien of Mentens toon aansluit.
Jochem Myjer
Myjer schrijft humoristische avonturenverhalen voor kinderen vanaf acht jaar met een absurdistische, speelse toon. Hoewel minder griezelig dan Van Loon, delen beide auteurs een voorliefde voor ongewone situaties en een luchtige verhaaltrant.
Match-score van 7/10 op basis van thema, sfeer en lees-experience — niet op populariteit of marketing-overlap. Cabaretier die met De Gorgels een van de bestverkopende Nederlandse kinderboekenreeksen schreef.
Waar Van Loon griezelt met weerwolven, vampiers en spoken, kiest Myjer voor een volstrekt andere fantasiewereld: de Gorgels zijn pluizige beschermwezens zonder enige dreiging, en de Brutelaars zijn tegenstanders die meer irritant dan eng zijn. Van Loons boeken zijn geschreven om te lezen — met korte hoofdstukken, veel dialoog en een opbouw naar spanning — terwijl Myjer schrijft met het oog op voorlezen: ritme, geluid, gekke woorden en een podiumgevoel dat rechtstreeks uit zijn cabaretachtergrond komt. Van Loons verhalen spelen zich vaak af in herkenbare Nederlandse settings (school, thuis, de Efteling), Myjer bouwt een volledige parallelle wereld met eigen regels die kinderen 's nachts beschermen. Ook de leeftijd verschilt licht: Van Loon richt zich op zeven tot twaalf jaar, Myjer voornamelijk op zes tot negen.
Begin met De Gorgels (2015), het eerste deel dat de reeks opende en de Prijs van de Nederlandse Kinderjury won. Voor wie Van Loons Dolfje Weerwolfje kent als voorleesboek, biedt dit een vergelijkbare ervaring: korte stukjes, veel illustraties, een fantasiewereld die net dichtbij genoeg voelt om geloofwaardig te zijn. Het verschil zit in de toon: waar Dolfje écht griezelt, blijven de Gorgels veilig grappig — een goede test om te zien of Myjers wereld zonder spanning toch boeit.
Niet wat je zoekt?
Onze Leesvolger leest je smaak — vertel wat je net las en wat je ervan vond, krijg drie boeken die echt passen.
Probeer Leesvolger →